Gra od setek lat popularna w Polsce dać miała początek baseballowi

Posted on Paź 11 2020 - 12:08am by admin

Przez setki lat narodowy sport Polaków. Wg Normana Daviesa to właśnie od niego swój początek wziął narodowy sport Amerykanów, czyli Baseball. Palant jeszcze w okresie międzywojennym cieszył się popularnością. W PRL sport ten skazano na zapomnienie. Teraz grupy pasjonatów usiłują odrodzić tradycję.

Wg części historyków baseball wywodzi się od polskiego palanta                 fot. Domena Publiczna

W palanta, prostą grę ludową, podobną do baseballa grano na ziemiach Rzeczpospolitej już w XVII wieku. Olbrzymią popularnością sport cieszył się w wieku XIX, a w zasadzie przez cały okres zaborów. W latach po I wojnie światowej, w niepodległej Polsce oczywiście ustąpił popularnością piłce nożnej, która podbiła niemal cały świat. Jednak był wprowadzony na lekcje wychowania fizycznego w szkołach, był wśród zajęć trenowanych w klubach sportowych. Po wojnie początkowo palant się odrodził. Został nawet powołany Polski Związek Piłki Palantowej. W latach 60. rozprawa doktorska „kwadrant i palant”, której celem miała być popularyzacja sportów (kwadrant to gra bardzo zbliżona do palanta) wywołała wściekłą furię ze strony propagandowej publicystyki. Gra została zdyskredytowana przez władze, a słowo „palant”, wywodzące się od włoskiego pallante – człowiek grający w piłkę, stało się słowem o wydźwięku wybitnie pejoratywnym. W latach 70. PZPP został przekształcony w Polski Związek Baseballu i Softballu. Dziś dyscyplina jest grywana w niektórych regionach (np. w Grabowie, gdzie mecz palanta rozgrywany jest raz do roku, w Wielkanocny Poniedziałek) oraz wśród nielicznych grup pasjonatów, organizujących zawody w tej dyscyplinie sportu. Jak pisał w Bożym Igrzysku Norman Davies, baseball wywodzi się właśnie od palanta, w którego grali polscy emigranci. Czy tak było? Konkurencyjne tezy mówią o tym, że baseball wywodził się od krykieta. Jednak bez wątpienia  wszystkie te dyscypliny są do siebie podobne.  Gra jest prosta – boisko podzielone jest na  „piekło” i „niebo”, drużyny (w najczęściej spotykanej odmianie) składają się z 12 zawodników. Jedna przypisana jest do „piekła”, druga do „nieba”. Zawodnicy „nieba” odbijają kijem piłkę  przez przeciwników, po jej odbiciu zawodnik rozpoczyna bieg. Zaliczenie pełnego biegu przez zawodnika oznacza punkt dla zespołu. O szczegółach przepisów staropolskiej gry napiszemy niebawem. (az)

Leave A Response